KSIĄŻNICA CIESZYŃSKA
43-400 Cieszyn, ul. Mennicza 46
tel.: (33) 851 38 41, fax: (33) 851 38 45
e-mail: ksiaznica@kc-cieszyn.pl

Siedziba

Data aktualizacji: 2013-10-30 11:13:00

Podstawowym warunkiem realizacji celów, jakie wyznaczono Książnicy Cieszyńskiej, było zapewnienie jej własnej, odpowiedniej siedziby. W tym celu już w 1993 r. wybrano jedną z najbardziej znanych cieszyńskich zabytkowych kamienic, powszechnie nazywaną „mennicą”. O jej wyborze na siedzibę biblioteki zdecydowała nie tylko dogodna lokalizacja, ale także walory zabytkowe i długa historyczna tradycja. Wzniesiona w miejscu bezpośrednio przylegającym do dawnych murów miejskich, w obszarze pierwotnej zabudowy miasta, kamienica ta stanowi jeden z najważniejszych architektonicznych zabytków Cieszyna. W XVII w. znajdowała się tu mennica księżnej Elżbiety Lukrecji, później budynek użytkowany był przez jezuitów, by na początku XVIII w. stać się własnością barona Jerzego Fryderyka Bludowskiego, który – przebudowawszy go – umieścił tu swoją miejską rezydencję. Frontowa ściana kamienicy, zwanej od tego czasu także Pałacem Bludowskich, ozdobiona została zachowaną do dzisiaj kamienną tablicą, na której widnieją herby Jerzego Fryderyka Bludowskiego i jego małżonki Joanny Sydonii hrabianki Colonna. Cała fasada, nawiązująca swoją bogatą, stiukową dekoracją do stylu pseudorokokowego, pochodzi z 1902 r., kiedy to gmach dawnej mennicy został po raz kolejny przebudowany.


Dokumentacja projektowa przyszłej siedziby Książnicy Cieszyńskiej przygotowana została w latach 1994-1995 przez zespół architektów pracujących pod kierunkiem Krzysztofa Barysza. Obejmowała ona komplet projektów określających budowlane i techniczne warunki remontu zabytkowego obiektu, jego przystosowania do funkcji bibliotecznych, a także budowy nowego segmentu, który – połączony z częścią zabytkową – stworzyć miał integralną całość, siedzibę biblioteki. Jeszcze w tym samym 1995 r. podjęto roboty przygotowawcze do remontu. Polegały one na rozbiórce zrujnowanych przybudówek, zabezpieczeniu i wzmocnieniu konstrukcji nośnej dawnej mennicy oraz przygotowaniu placu budowy. W 1996 r. przystąpiono do zasadniczych prac remontowych, które w ciągu następnego roku zamknięte zostały stanem surowym zabytkowego obiektu. Ich wykonawcą było Przedsiębiorstwo ”Zrembud” z Cieszyna. W 1997 r. zainicjowane zostały prace przy budowie nowego segmentu. Ich generalnym wykonawcą zostało przedsiębiorstwo „Prefabrykat” z Tychów. W ciągu następnych dwóch lat roboty te doprowadziły do osiągnięcia stanu surowego. W 1999 r., dzięki znacznemu dofinansowaniu inwestycji przez Fundację Współpracy Polsko – Niemieckiej, Fundację na Rzecz Nauki Polskiej oraz Generalnego Konserwatora Zabytków, remont historycznej części został zakończony, do etapu końcowego doprowadzono też budowę nowego segmentu, przy czym w odniesieniu do mieszczącego się w nim pionu komunikacyjnego oraz pomieszczeń technologicznych wszystkie prace budowlane i wykoń-czeniowe zostały sfinalizowane. Pozwoliło to na formalne oddanie części obiektu do użytku i wprowadzenie tam jeszcze w 1999 r. większości zbiorów Książnicy. W 2000 r. zamknięto wszystkie roboty wykończeniowe w nowej części gmachu i - po wyposażeniu jej w instalacje podstawowe oraz specjalistyczne - zintegrowano z częścią oddaną do użytku w 1999 r. Odbiór techniczny całego obiektu odbył się 29 grudnia 2000 r. Inwestycję, od jej początku aż do zakończenia, prowadził Wydział Inwestycji Miejskich Urzędu Miejskiego w Cieszynie.


Poprzez oddanie do użytku nowej siedziby Książnicy Cieszyńskiej urzeczywistnione zostały projekty i postulaty, jakie w Cieszynie zgłaszano od stu z górą lat. Obiekt ów, śmiało łączący w sobie elementy zabytkowej architektury z nowatorskimi rozwiązaniami przestrzennymi i wyposażony w nowoczesną infrastrukturę techniczną, dając zbiorom Książnicy Cieszyńskiej gwarancję przetrwania, pozwala zarazem bibliotece wypełniać rolę wielofunkcyjnego ośrodka naukowego i kulturalnego. W jego obrębie zlokalizowane zostały bowiem nie tylko obszerne, klimatyzowane i odpowiednio chronione (systemy alarmowe i gaśniczy) magazyny biblioteczne oraz wszystkie niezbędne pracownie biblioteczne i konserwatorskie, ale także pomieszczenia związane z obsługą klientów Książnicy, a mianowicie – czytelnie ogólna i zbiorów specjalnych, galeria ekspozycyjna, sala konferencyjna oraz – stanowiący serce obiektu – przeszklony magazyn, w którym w oryginalnym kształcie wyeksponowano najcenniejszą i najstarszą kolekcję wchodzącą w skład zbiorów Książnicy, księgozbiór Leopolda J. Szersznika.


*


Techniczna charakterystyka obiektu:
          - powierzchnia terenu: 1 789 m2, powierzchnia zabudowy: 792 m2, powierzchnia użytkowa: 3 085,3 m2, kubatura: 13 900 m3, liczba kondygnacji nadziemnych: 4 oraz poddasze technologiczne, liczba kondygnacji podziemnych: 2;
          - konstrukcja: szkielet – monolityczny, żelbetowy, fundamenty - żelbetowe, stropy - żelbetowe, monolityczne, płytowo-żebrowe, klatka schodowa - żelbetowa, monolityczna, dach – drewniany zabezpieczony ognioochronnie do stopnia nierozprzestrzeniania ognia; ściany osłonowe - warstwy ceramiczne;
          - wykończenie: ścianki działowe – cegła dziurawka, cegła klinkierowa, tynki we-wnętrzne – cementowo-wapienne oraz suche tynki na ruszcie stalowym, posadzki – płytki gres, parkiet, lastriko, wykładzina PCV, ślusarka okienna – aluminiowa i drewniana, stolarka – drzwi wewnętrzne aluminiowe oraz drewniane płytowe, elewacja – ocieplenie styropianem w systemie „maxit”;
          - instalacje wewnętrzne: elektryczne – siły, oświetleniowa, alarmowe, kontroli do¬stępu, telewizji wewnętrznej, teletechniczna, komputerowa, sanitarne – wod.-kan., hy¬drantowa, c.o.c.c.w.u., wentylacja mechaniczna, klimatyzacja, węzeł cieplny, klimatyza¬tornia,  dźwig hydrauliczny.

 

Ta strona używa plików cookies. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Zamknij